სომატულინ აუტოგელი

სომატულინ აუტოგელი

სომატულინ აუტოგელი

ფასი: ₾1500.00
მარაგშია
← დაბრუნება

მზა შპრიცი სომატულინი ავტოგელის გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების საინექციო ხსნარით 120 მგ/0,5 მლ

(IPSEN-FRANCE)

GEN ILA

Somatuline  Autogel 120mg/0,5ml solution for injection ready syringe №1

მოკლე ინფორმაცია პრეპარატის შესახებ

1. სამკურნალო საშუალების დასახელება

სომატულინ ავტოგელი 120 მგ/0,5 მლ, წინასწარ შევსებული შპრიცი, რომელიც შეიცავს გახანგრძლებული გამოთავისუფლების საინექციო ხსნარს. სტერილური

2. ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება: ლანრეოტიდი (I.N.N), 120 მგ (ხელმისაწვდომია 149.4 მგ ლანრეოტიდის აცეტატის სახით).

თითოეული წინასწარ შევსებული შპრიცი შეიცავს 149,4 მგ ზეგაჯერებულ ლანრეოტიდის აცეტატის ხსნარს, რაც შეესაბამება 0,246 მგ ლანრეოტიდს ხსნარის 1 მილიგრამზე, რათა უზრუნველყოს ლანრეოტიდის საინექციო დოზა 120 მგ.

დამხმარე ნივთიერებები: იხილეთ თავი 6.1 დამხმარე ნივთიერებებისთვის.

3. ფარმაცევტული ფორმა

წინასწარ შევსებული შპრიცი, რომელიც შეიცავს გაფართოებული გამოშვების საინექციო ხსნარს. თეთრიდან ღია ყვითელი, ნახევრად მყარი ფორმულირება.

4. კლინიკური მახასიათებლები

4.1. თერაპიული ჩვენებები

სომატულინ ავტოგელი

● ნაჩვენებია აკრომეგალიის მქონე პაციენტების მკურნალობაში, რომელთა სისხლში ზრდის ჰორმონის (GH) და ინსულინის მსგავსი ზრდის ფაქტორი-1 (IGF-1) დონეები არ არის ნორმალური ოპერაციის და/ან რადიოთერაპიის შემდეგ, ან პაციენტებში, რომლებიც საჭიროებენ სხვა სამედიცინო მკურნალობას. ვიდრე ესენი. აკრომეგალიის მკურნალობის მიზანია შემცირდეს GH და IGF-1 დონეები, თუ ეს შესაძლებელია, მათი ნორმალურ მნიშვნელობებამდე მიყვანა.

● მითითებულია ზრდასრული პაციენტების სამკურნალოდ არარეზექტირებადი, ლოკალურად მოწინავე ან მეტასტაზური 1 და 2 ხარისხის (Ki67 ინდექსი 10%-მდე) უცნობი წარმოშობის შუა ნაწლავის, პანკრეასის ან გასტროენტეროპანკრეასის ნეიროენდოკრინული სიმსივნეებით (GEP-NETs) (იხ. თავი 5.1.).

● ნაჩვენებია ნეიროენდოკრინულ სიმსივნეებთან (განსაკუთრებით კარცინოიდულ) ასოცირებული სიმპტომების სამკურნალოდ.

4.2. დოზირება და მიღების წესი

დოზირება/მიღების სიხშირე და ხანგრძლივობა

აკრომეგალია

რეკომენდებული საწყისი დოზაა 60 მგ-დან 120 მგ-მდე, ყოველ 28 დღეში.

დოზა უნდა განისაზღვროს ინდივიდუალურად თერაპიაზე პაციენტის პასუხის მიხედვით (სიმპტომების შემცირების და/ან GH და/ან IGF-1 დონის შემცირების შეფასებით).

პაციენტებში, რომელთა კლინიკური სიმპტომები და ბიოქიმიური პარამეტრები არ არის ადეკვატურად კონტროლირებადი (GH კონცენტრაცია ჯერ კიდევ 2.5 ნგ/მლ-ზე მეტი (დაახლოებით 5 მU/ლ) ან IGF-1 მნიშვნელობები ნორმაზე მაღალი (ასაკისთვის)), სომატულინ ავტოგელი-ის დოზა არის მაქსიმუმ 120 მგ ყოველ 28 დღეში. შეიძლება გაიზარდოს.

პაციენტებს, რომლებსაც კარგად აკონტროლებენ სომატოსტატინის ანალოგი, ალტერნატიულად შეუძლიათ მკურნალობა სომატულინ ავტოგელი 120 მგ ყოველ 42-56 დღეში (6-დან 8 კვირამდე).

სიმპტომების, GH და IGF-1 დონის გრძელვადიანი მონიტორინგი რეგულარულად უნდა ჩატარდეს ყველა პაციენტში.

ზრდასრული პაციენტების მკურნალობა 1-ლი და მე-2 ხარისხის (Ki67 ინდექსი 10%-მდე) არარეზექტირებადი, ლოკალურად მოწინავე ან მეტასტაზური (Ki67 ინდექსი 10%-მდე) უცნობი წარმოშობის შუა ნაწლავის, პანკრეასის ან გასტროენტეროპანკრეასის ნეიროენდოკრინული სიმსივნეებით (GEP-NETs) (უკანა ნაწლავის გამოკლებით)

რეკომენდებული დოზაა 120 მგ სომატულინ ავტოგელი ყოველ 28 დღეში. სომატულინ ავტოგელი თერაპია უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ ეს საჭიროა სიმსივნის კონტროლისთვის.

ნეიროენდოკრინულ სიმსივნეებთან დაკავშირებული სიმპტომების მკურნალობა

რეკომენდებული საწყისი დოზაა 60-120 მგ ყოველ 28 დღეში. დოზა უნდა დარეგულირდეს სიმპტომატური შემსუბუქების ხარისხის მიხედვით.

მიღების წესი

სომატულინ ავტოგელი შეჰყავთ ღრმად კანქვეშ თეძოს ზედა გარეთა ოთხკუთხედში ან ბარძაყის ზედა გარეთა ნაწილში. სომატულინ ავტოგელი შეიძლება დაინიშნოს თავად პაციენტის ან სხვა გაწვრთნილი პირის მიერ, შესაბამისი ტრენინგის შემდეგ, პაციენტებში, რომლებიც იღებენ პროდუქტის სტაბილურ დოზას. თვითინექციების შემთხვევაში (თვითინექცია) ინექცია უნდა მოხდეს ბარძაყის ზედა გარეთა ნაწილზე.

გადაწყვეტილება იმის შესახებ, ინექცია უნდა შეასრულოს გაწვრთნილმა პირმა თუ პაციენტმა უნდა მიიღოს ჯანდაცვის სპეციალისტმა. მიღების ადგილის მიუხედავად, კანი არასოდეს უნდა მოკეცოთ და ნემსი მთლიანად და ვერტიკალურად სწრაფად უნდა ჩადოთ კანში.

ინექციის ადგილი უნდა იყოს მონაცვლეობით მარჯვენა და მარცხენა მხარეს შორის.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

პედიატრიული მოსახლეობა

ბავშვებში და მოზარდებში სომატულინ ავტოგელი-ის გამოყენება არ არის რეკომენდებული, რადგან არ არის საკმარისი მონაცემები სომატულინ ავტოგელი-ის გამოყენების შესახებ ბავშვებში და მოზარდებში.

გერიატრიული მოსახლეობა

ლანრეოტიდის ფართო თერაპიული ფანჯრის გამო, ხანდაზმულ პაციენტებში დოზის სპეციალური კორექცია საჭირო არ არის (იხ. თავი 5.2).

თირკმლის/ღვიძლის უკმარისობა

ლანრეოტიდის ფართო თერაპიული ფანჯრის გამო, არ არის საჭირო დოზის სპეციალური კორექცია თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტი 5.2).

4.3. უკუჩვენებები

სომატულინ ავტოგელი უკუნაჩვენებია ლანრეოტიდის ან მასთან დაკავშირებული პეპტიდების ან მისი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის შემთხვევაში (იხ. პუნქტი 6.1).

4.4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

ლანრეოტიდმა შეიძლება შეამციროს ნაღვლის ბუშტის მოძრაობა და გამოიწვიოს ნაღვლის ბუშტის კენჭების წარმოქმნა. ამიტომ, შესაძლოა საჭირო გახდეს პაციენტების პერიოდული დაკვირვება.

ნაღვლის ბუშტის კენჭები, რომლებიც იწვევენ გართულებებს, როგორიცაა ქოლეცისტიტი, ქოლანგიტი და პანკრეატიტი, აღწერილია პოსტმარკეტინგულ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლანრეოტიდს. თუ ქოლელითიაზის გართულებების ეჭვი არსებობს, ლანრეოტიდი უნდა შეწყდეს და სათანადო მკურნალობა.

ადამიანებსა და ცხოველებში ფარმაკოლოგიური კვლევები აჩვენებს, რომ ლანრეოტიდი აფერხებს ინსულინის და გლუკაგონის სეკრეციას, როგორიცაა სომატოსტატინი და სომატოსტატინის სხვა ანალოგები. ამიტომ, ჰიპოგლიკემია ან ჰიპერგლიკემია შეიძლება განვითარდეს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ლანრეოტიდით. სისხლში გლუკოზის დონის მონიტორინგი უნდა მოხდეს ლანრეოტიდით თერაპიის დაწყებისას ან შეცვლისას და ყველა ანტიდიაბეტური თერაპიის შესაბამისად უნდა მორგებული იყოს.

მიუხედავად იმისა, რომ კლინიკური ჰიპოთირეოზი იშვიათია (<1%), ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის მსუბუქი დაქვეითება აღინიშნა ლანრეოტიდით მკურნალობის დროს აკრომეგალიის მქონე პაციენტებში. კლინიკურად საჭიროების შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის ტესტები.

პაციენტებში, რომლებსაც არ აქვთ გულის ძირითადი პრობლემები, ლანრეოტიდმა შეიძლება გამოიწვიოს გულისცემის შემცირება ბრადიკარდიის ზღურბლის მიღწევამდე. სინუსური ბრადიკარდია შეიძლება განვითარდეს პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გულის დაავადებები ლანრეოტიდით თერაპიის დაწყებამდე. სიფრთხილეა საჭირო ლანრეოტიდით მკურნალობის დაწყებისას ბრადიკარდიის მქონე პაციენტებში (იხ. პუნქტი 4.5).

4.5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ლანრეოტიდის ფარმაკოლოგიურმა გასტროინტესტინალურმა ეფექტმა შეიძლება შეამციროს ნაწლავური აბსორბცია ერთდროულად მიღებული წამლების (ციკლოსპორინის ჩათვლით). ციკლოსპორინის ლანრეოტიდთან ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება შეამციროს ციკლოსპორინის შედარებითი ბიოშეღწევადობა; ამან შეიძლება მოითხოვოს ციკლოსპორინის დოზის კორექცია თერაპიული დონის შესანარჩუნებლად.

ინსულინთან, გლიტაზონებთან, რეპაგლინიდთან, სულფონილშარდოვანას პრეპარატებთან ერთად გამოყენებისას არსებობს ჰიპოგლიკემიის ან ჰიპერგლიკემიის განვითარების რისკი. ანტიდიაბეტური თერაპიის საჭიროება შეიძლება შემცირდეს ან გაიზარდოს ენდოგენური გლუკაგონის სეკრეციის შემცირების ან ზრდის შემდეგ. პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ჰიპოგლიკემიის რისკის შესახებ. ლანრეოტიდით მკურნალობისას უნდა იყოს მხარდაჭერილი გლიკემიის თვითკონტროლირებადი მონიტორინგი და ანტიდიაბეტური თერაპიის დოზის ადაპტირება.

პლაზმის ცილებთან ძლიერ შეკავშირებულ წამლებთან ურთიერთქმედება ნაკლებად სავარაუდოა ლანრეოტიდის შრატის ცილებთან ზომიერი შეკავშირების გამო.

შეზღუდული გამოქვეყნებული მონაცემები მიუთითებს, რომ სომატოსტატინის ანალოგებისა და ბრომოკრიპტინის ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს ბრომოკრიპტინის ბიოშეღწევადობა.

ბრადიკარდიის გამომწვევი პრეპარატების (მაგ., ბეტა-ბლოკერების) ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს დამატებითი ეფექტი ლანრეოტიდთან დაკავშირებული გულისცემის უმნიშვნელო შემცირებაზე. დოზის კორექცია შეიძლება საჭირო გახდეს ამ თანმხლები წამლის მკურნალობისთვის.

შეზღუდული გამოქვეყნებული მონაცემები მიუთითებს, რომ სომატოსტატინის ანალოგებმა შეიძლება შეამცირონ ნაერთების მეტაბოლური კლირენსი, რომლებიც ცნობილია, რომ მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P450 ფერმენტებით. ეს შეიძლება გამოწვეული იყოს ზრდის ჰორმონის დათრგუნვით. ვინაიდან არ არის გამორიცხული, რომ ლანრეოტიდს ჰქონდეს ეს ეფექტი, სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული სხვა პრეპარატებთან, რომლებიც ძირითადად მეტაბოლიზდება CYP3A4-ით და აქვთ დაბალი თერაპიული ინდექსი (მაგ. ქინიდინი, ტერფენადინი).

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

პედიატრიული მოსახლეობა

ურთიერთქმედების კვლევები არ ჩატარებულა.

4.6. ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რჩევა

ორსულობის კატეგორია: C.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია

კონკრეტული მონაცემები არ არის.

ორსულობის პერიოდი

არ არსებობს ადექვატური მონაცემები ორსულებში სომატულინ ავტოგელის გამოყენების შესახებ.

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა არ წარმოადგინა რაიმე ტერატოგენული ეფექტი, რომელიც დაკავშირებულია ლანრეოტიდთან ორგანოგენეზის დროს. ცხოველებზე ჩატარებული კვლევები დაუზუსტებელია ორსულობისა და ემბრიონის/ნაყოფის განვითარებაზე და პოსტნატალურ განვითარებაზე. პოტენციური რისკი ადამიანებისთვის უცნობია. ლანრეოტიდის ზემოქმედების ქვეშ მყოფი ორსული ქალების შეზღუდული რაოდენობის მონაცემები მიუთითებს, რომ ლანრეოტიდი არ იწვევს რაიმე უარყოფით გავლენას ორსულობაზე ან ნაყოფზე/ახალშობილზე.

მნიშვნელოვანი ეპიდემიოლოგიური მონაცემები დღემდე არ მოიპოვება.

იმის გამო, რომ ცხოველებზე კვლევები ყოველთვის არ იძლევა მინიშნებებს ადამიანის პასუხების შესახებ, ლანრეოტიდი უნდა დაინიშნოს ორსულ ქალებზე მხოლოდ მკაცრი აუცილებლობის შემთხვევაში.

სომატულინ ავტოგელი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც აშკარად აუცილებელია.

ლაქტაციის პერიოდი

უცნობია გამოიყოფა თუ არა სომატულინ ავტოგელი დედის რძეში. ვინაიდან მრავალი პრეპარატი გამოიყოფა დედის რძეში, სიფრთხილეა საჭირო ლაქტაციის პერიოდში ლანრეოტიდის გამოყენებისას. ის არ უნდა იქნას გამოყენებული ძუძუთი კვების დროს, გარდა იმ შემთხვევებისა.

რეპროდუქციული უნარი/ფერტილობა

ნაყოფიერების დაქვეითება დაფიქსირდა მდედრ ვირთაგვებში ზრდის ჰორმონის (GH) სეკრეციის დათრგუნვის გამო ადამიანებში თერაპიულ დოზებზე მაღალი დოზებით.

4.7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

სომატულინ ავტოგელი დაბალ ან ზომიერ გავლენას ახდენს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. სატრანსპორტო საშუალებების მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების კვლევები არ ჩატარებულა, მაგრამ თავბრუსხვევა დაფიქსირდა სომატულინ ავტოგელით (იხ. პუნქტი 4.8). თუ პაციენტი დაზარალდა, მან არ უნდა მართოს ან იმუშაოს მექანიზმებთან.

4.8. გვერდითი მოვლენები

არასასურველი ეფექტები, რომლებიც მოხსენებული იყო აკრომეგალიის მქონე პაციენტების მიერ და GEP-NET, რომლებიც მკურნალობდნენ ლანრეოტიდით კლინიკურ კვლევებში, ჩამოთვლილია სხეულის ინტერესის ორგანოთა სისტემის მიხედვით.

გვერდითი მოვლენები ჩამოთვლილია შემდეგი თანმიმდევრობით:

ძალიან ხშირი (≥1/10); ხშირი (≥1/100-დან <1/10-მდე); არახშირი (≥1/1000-დან <1/100-მდე); იშვიათი (≥1/10000-დან <1/1000-მდე); ძალიან იშვიათი (<1/10000); უცნობია (შეუძლებელია შეფასდეს არსებული მონაცემებით).

ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები, რომლებიც მოსალოდნელია ლანრეოტიდით მკურნალობის შემდეგ არის კუჭ-ნაწლავის დარღვევები (ყველაზე ხშირად აღწერილია დიარეა და მუცლის ტკივილი, ეს ეფექტები, როგორც წესი, მსუბუქი ან ზომიერი და გარდამავალია), ქოლელითიაზი (ჩვეულებრივ ასიმპტომური) და რეაქციები ინექციის ადგილზე (ტკივილი, კვანძები, და გამძლეობა).

გვერდითი მოვლენები პროფილი მსგავსია ყველა ჩვენებისთვის.

ინფექციები და ინფექციები

უცნობი1: აბსცესი ინექციის ადგილზე.

იმუნური სისტემის დაავადებები

უცნობი1: ალერგიული რეაქცია (ანგიონევროზული შეშუპება, ანაფილაქსია, ჰიპერმგრძნობელობა).

მეტაბოლიზმი და კვების დაავადებები

ხშირი: ჰიპოგლიკემია, მადის დაკარგვა**, ჰიპერგლიკემია, შაქრიანი დიაბეტი (DM)

ფსიქიატრიული დაავადებები

არახშირი: უძილობა*

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ლეთარგია**

გულის დაავადებები

ხშირი: სინუსური ბრადიკარდია*

სისხლძარღვთა დაავადებები

არახშირი: ალები*

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ძალიან ხშირი: ფაღარათი, მუცლის ტკივილი, თხელი განავალი*

ხშირი: გულისრევა, ღებინება, ყაბზობა, მეტეორიზმი, მუცლის შებერილობა, მუცლის დისკომფორტი, დისპეფსია, სტეატორეა**

არახშირი: განავლის ფერის შეცვლა*

უცნობი1: პანკრეატიტი

ჰეპატო-ბილიარული დაავადებები

ძალიან ხშირი: ქოლელითიაზი (ქვების წარმოქმნა ნაღვლის ბუშტში)

ხშირი: ბილიარული დილატაცია*

უცნობი1: ქოლეცისტიტი, ქოლანგიტი

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: ალოპეცია, ჰიპოტრიქოზი*

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ხშირი: კუნთოვანი ტკივილი**, მიალგია**

ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის მოვლენები

ხშირი: ასთენია, დაღლილობა, რეაქციები ინექციის ადგილზე (ტკივილი, მასა, გამკვრივება, კვანძები, ქავილი)

გამოკვლევები

ხშირი: ალტ* მომატებული, ასტ არანორმალური*, ალტ არანორმალური*, სისხლში ბილირუბინის მომატება*, სისხლში გლუკოზის მომატება*, გლიკოზირებული ჰემოგლობინის მომატება*, წონის დაკლება, პანკრეასის ფერმენტების დაქვეითება**.

არახშირი: მომატებული AST*, სისხლში ტუტე ფოსფატაზის მომატება*, სისხლში ბილირუბინის პათოლოგიური მდგომარეობა*, სისხლში ნატრიუმის დონის დაქვეითება*.

1 პოსტმარკეტინგული უსაფრთხოების გამოცდილება

* აკრომეგალიურ პაციენტებში ჩატარებული კვლევების ჯგუფის საფუძველზე.

** GEP-NET-ის მქონე პაციენტებში ჩატარებული კვლევების ჯგუფზე დაყრდნობით.

საეჭვო გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. მოხსენება საშუალებას იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგი. ჯანდაცვის სპეციალისტებს მოეთხოვებათ შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო არასასურველი რეაქცია თურქეთის ფარმაკოვიგილანციის ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

4.9. დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა

დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში ტარდება სიმპტომური მკურნალობა.

 

5. ფარმაკოლოგიური თვისებები

5.1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ჰიპოფიზის და ჰიპოთალამუსის ჰორმონები და მათი ანალოგები; სომატოსტატინი და მისი ანალოგები

ათქ კოდი: H01CB03

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

 

მოქმედების მექანიზმი

ლანრეოტიდი არის ბუნებრივი სომატოსტატინის ოქტაპეპტიდური ანალოგი. სომატოსტატინის მსგავსად, ლანრეოტიდი არის სხვადასხვა ენდოკრინული, ნეიროენდოკრინული, ეგზოკრინული და პარაკრინული ფუნქციების ინჰიბიტორი. ლანრეოტიდი ავლენს მაღალ შეკავშირებას ადამიანის სომატოსტატინის რეცეპტორებთან (SSTR) 2 და 5, ხოლო დაბალი აფინურობით SSTR 1, 3 და 4. წამლის აქტივობა SSTRs 2 და 5 არის ძირითადი მექანიზმი, რომელიც პასუხისმგებელია ზრდის ჰორმონის (GH) ინჰიბირებაზე. . ლანრეოტიდი უფრო აქტიურია, ვიდრე ბუნებრივი სომატოსტატინი და აქვს უფრო ხანგრძლივი მოქმედების ხანგრძლივობა.

სომატოსტატინის მსგავსად, ლანრეოტიდს აქვს ზოგადი ეგზოკრინული ანტისეკრეტორული ეფექტი. ის აფერხებს მოტილინის, კუჭის ინჰიბიტორული პეპტიდის და პანკრეასის პოლიპეპტიდის ბაზალურ სეკრეციას, მაგრამ არ აქვს მნიშვნელოვანი გავლენა უზმოზე სეკრეტინისა და გასტრინის სეკრეციაზე.

ის ასევე ამცირებს პლაზმური ქრომოგრანინის A-ს და შარდში 5-HIAA (5-ჰიდროქსიინდოლაქეტატური მჟავა) და სიმსივნური მარკერების მატებას GEP-NET-ის მქონე პაციენტებში.

ლანრეოტიდი მნიშვნელოვნად აფერხებს საკვებით გამოწვეულ ზრდას ზედა მეზენტერულ არტერიაში სისხლის ნაკადის და პორტალური ვენური სისხლის ნაკადის ზრდას. ლანრეოტიდი მნიშვნელოვნად ამცირებს წყლის, ნატრიუმის, კალიუმის და ქლორიდის ჯეჯუნალურ სეკრეციას, რომელიც სტიმულირდება პროსტაგლანდინ E1-ით. ლანრეოტიდი ამცირებს პროლაქტინის დონეს აკრომეგალიის მქონე პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ხანგრძლივ მკურნალობას.

 

კლინიკური კვლევები

ღია ეტიკეტირების კვლევაში, 90 პაციენტს, რომლებსაც ადრე არ მიუღიათ მკურნალობა, აკრომეგალიით, ჰიპოფიზის მაკროადენომის დიაგნოზით, შეჰყავდათ 120 მგ სომატულინ ავტოგელი ყოველ 28 დღეში 48 კვირის განმავლობაში. პაციენტები, რომლებსაც მოსალოდნელია დასჭირდებოდათ ჰიპოფიზის ოპერაცია ან რადიოთერაპია კვლევის პერიოდში, არ იყო ჩართული.

48 კვირაში პაციენტების 63%-ს აღენიშნებოდა სიმსივნის მოცულობის 20%-ით შემცირება (პირველადი ეფექტურობის საბოლოო წერტილი), თუმცა სტატისტიკური მნიშვნელოვნება არ იყო მიღწეული (95% CI: 52%-73%). 20%-ზე ნაკლები შემცირება მიღწეული იქნა 24 პაციენტში (27%), ხოლო სიმსივნის მოცულობის ზრდა დაფიქსირდა 9 (10%) პაციენტში.

სიმსივნის მოცულობის საშუალო % შემცირება იყო 26.8%; GH დონე რჩებოდა 2,5 მკგ/ლ-ზე დაბლა პაციენტების 77,8%-ში და IGF-1 დონე ნორმალიზებული იყო 50%-ში. ნორმალიზებული IGF-1 დონე დაფიქსირდა პაციენტების 43,5%-ში, GH-ის დონეები 2,5 მკგ/ლ-ზე დაბალი.

პაციენტებმა აღნიშნეს აკრომეგალიის სიმპტომების შემცირება, როგორიცაა დაღლილობა (56.5%), ჭარბი ოფლიანობა (66.1%), ართრალგია (59.7%) და რბილი ქსოვილების შეშუპება (66.1%). უფრო ნაკლებ პაციენტს აღენიშნებოდა თავის ტკივილის შემცირება (38.7%).

სიმსივნის მოცულობის და GH და IGF-1 კონცენტრაციების შემცირება დაფიქსირდა მე-12 კვირიდან და გაგრძელდა 48 კვირის განმავლობაში.

ღია ეტიკეტირების, კონტროლირებადი კვლევის დროს, რომელშიც მონაწილეობდნენ აკრომეგალიის მქონე პაციენტები, რომლებსაც მკურნალობდნენ სომატულინ ავტოგელი სტაბილური დოზით მინიმუმ 4 თვის განმავლობაში, შესაბამისი ტრენინგის შემდეგ, პაციენტების 93%, რომლებმაც მიიღეს სომატულინ ავტოგელი ინექციები საკუთარი თავის ან პარტნიორის მიერ, იყო. ითვლება კომპეტენტური უპატრონო ინექციების შესასრულებლად (GH და IGF-1 დონის შენარჩუნება).

სომატულინ ავტოგელის 96-კვირიანი, რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, მულტიცენტრული, პლაცებო კონტროლირებადი ფაზის III კვლევა ჩატარდა ლანრეოტიდის ანტიპროლიფერაციული ეფექტის დასადგენად პაციენტებში გასტროენტეროპანკრეასის ნეიროენდოკრინული სიმსივნეებით.

პაციენტები რანდომიზირებულნი იყვნენ ერთ-ერთ თანაფარდობაში, რათა მიიღონ სომატულინ ავტოგელი 120 მგ ყოველ 28 დღეში (n=101) და მიიღონ პლაცებო (n=103). რანდომიზაცია კლასიფიცირებული იყო, როგორც იყო თუ არა პროგრესი, როგორც ეს იყო განსაზღვრული RECIST 1.0 (რეაქციის შეფასების კრიტერიუმები მყარ სიმსივნეებში) მკურნალობის დასაწყისში კვლევაში ჩარიცხვამდე და 3-6 თვიანი ვიზუალიზაციის ფაზაში.

პაციენტებს ჰქონდათ მეტასტაზური და/ან ლოკალურად განვითარებული, არარეზექტირებადი კარგად ან ზომიერად დიფერენცირებული სიმსივნეები. კერძოდ, პანკრეასის სიმსივნეები (პაციენტთა 44.6%), შუა ნაწლავის (35.8%), უკანა ნაწლავის (6.9%) ან სხვა/უცნობი პირველადი (12.7%) ჰისტოლოგიურად დადასტურებული იყო, რომ კარგად ან ზომიერად დიფერენცირებული იყო.

1 ხარისხის (G1) სიმსივნე აღმოჩენილია პაციენტების 69%-ში GEP-NET (პროლიფერაციის ინდექსი Ki67 2% (პაციენტთა მთლიანი პოპულაციის 50.5%) ან მიტოზური ინდექსი<2 მიტოზი/10 HPF (პაციენტთა მთლიანი პოპულაციის 18%), 5 )), 30%-ს აქვს დაბალი ხარისხის 2 (G2) სიმსივნე (განსაზღვრულია როგორც 2% <Ki67 ინდექსი 10%). პაციენტთა 1%-ის ხარისხი უცნობია. პაციენტები G2 GEP NET-ით მაღალი უჯრედული პროლიფერაციის ინდექსით (10%<Ki67 20%) და პაციენტები G3 GEP-NET ნეიროენდოკრინული სიმსივნეებით (Ki67 ინდექსი>20%) არ იყო ჩართული კვლევაში.

მთლიანობაში, ღვიძლის სიმსივნური დატვირთვა იყო 10% პაციენტების 52.5%-ში, >10% და 25% 14.5%-ში და >25% 33%-ში.

პირველადი საბოლოო წერტილი არის პროგრესირების გარეშე გადარჩენა, რომელიც განისაზღვრება, როგორც დრო დაავადების პროგრესირებამდე (RECIST 1.0) ან სიკვდილი, რომელიც ხდება საწყისი მკურნალობიდან 96 კვირის განმავლობაში. პროგრესირების გარეშე გადარჩენის ანალიზები ჩატარდა პროგრესირების დამოუკიდებელი, ცენტრალურად განხილული რადიოლოგიური შეფასებით (იხ. ცხრილი 1 და სურათი 1).

 

ცხრილი 1. III ფაზის კვლევის ეფექტურობის შედეგები

საშუალო პროგრესირების გარეშე სიცოცხლის ხანგრძლივობა (კვირები)

 

რისკის კოეფიციენტი

(95% სანდოობის ინტერვალი)

 

პროგრესირების ან სიკვდილის რისკის შემცირება

 

 

 

p-სიდიდე

სომატულინ ავტოგელი (n=101)

პლაცებო (n=103)

 

>96 კვირა

72 კვირა

(95% სანდოობის ინტერვალი: 48.57, 96.00)

 

0.470 (0.304, 0.729)

%53

0.0002

 

სურათი 1. კაპლან-მეიერის პროგრესირების გარეშე სიცოცხლის ხანგრძლივობის მრუდები

 

 

როგორც სურათზე 2 ნაჩვენები, ლანრეოტიდის სასარგებლო ეფექტი პროგრესირების ან სიკვდილის რისკის შესამცირებლად არის დამოუკიდებელი სიმსივნის პირველადი ლოკალიზაციის, ღვიძლის სიმსივნის ტვირთის, წინა ქიმიოთერაპიის, საწყისი Ki67, სიმსივნის ხარისხის ან სხვა წინასწარ განსაზღვრული მახასიათებლებისგან.

პაციენტებში პანკრეასის, შუა ნაწლავის და სხვა/უცნობი წარმოშობის სიმსივნეებით მთლიან საკვლევ პოპულაციაში, გამოვლინდა სომატულინ ავტოგელით მკურნალობის კლინიკური სარგებელი. პაციენტთა შეზღუდული რაოდენობა უკანა ნაწლავის სიმსივნეებით (14/204) ქმნიდა სირთულეებს ამ ქვეჯგუფის შედეგების ინტერპრეტაციაში. არსებული მონაცემები მიუთითებს, რომ ლანრეოტიდი არ იძლევა რაიმე სარგებელს ამ პაციენტებში.

სურათი 2. კოქსის პროპორციული რისკის კოვარიატული ანალიზის შედეგები PFS

შენიშვნა: ყველა საშიშროების კოეფიციენტი არის ფარდობითი რისკის მნიშვნელობები ლანრეოტიდის ავტოგელის პლაცებოსთან შედარებით. შედეგები კოვარიატებისთვის მიღებულია Cox-ის პროპორციული რისკის ცალკეული მოდელებიდან, რომელიც ეფუძნება მკურნალობას, საწყის პროგრესს და წინა მკურნალობას. ტერმინები ნაჩვენებია ვერტიკალურ ღერძზე.

გაფართოებულ კვლევაში, კონვერტაცია პლაცებოდან ღია ეტიკეტზე სომატულინ ავტოგელი დაფიქსირდა პაციენტების 45.6%-ში (47/103).

პედიატრიული მოსახლეობა

ევროპის მედიკამენტების სააგენტომ (EMA) უარი თქვა სომატულინ ავტოგელის კვლევების შედეგების წარდგენის მოთხოვნაზე პედიატრიული პოპულაციის ყველა ქვეჯგუფში (აკრომეგალია და ჰიპოფიზის გიგანტი) (პედიატრიული გამოყენებისთვის იხილეთ ნაწილი 4.2).

სააგენტომ ასევე შეიყვანა გასტროენტეროპანკრეასის ნეიროენდოკრინული სიმსივნეები (ნეირობლასტომის, ნეიროგანგლიობლასტომის, ფეოქრომოციტომის გარდა) გამონაკლისის კლასში.

5.2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

აბსორბცია

შრატში ლანრეოტიდის დონე სომატულინ ავტოგელი 60, 90 და 120 მგ ღრმა კანქვეშა ინექციის შემდეგ, შეყვანილი ყოველ 28 დღეში, შესაბამისად, ლანრეოტიდით 30 მგ გაფართოებული გამოთავისუფლების მიკრონაწილაკებით (Somatuline LA) ყოველ 147, ინტრამუსკულარულად დამუშავებული აკრომეგალიისთვის. დღეები, შესაბამისად. აღმოჩნდა, რომ მსგავსი იყო პაციენტებში მიღებული სტაბილური შრატის დონეები.

კვლევებში, ლანრეოტიდის 1 ნგ/მლ კონცენტრაციამ თრგუნა ზრდის ჰორმონის GH 5 ნგ/მლ-ზე ნაკლები მნიშვნელობებით პაციენტების 60%-ზე მეტში. როდესაც ლანრეოტიდის დონე შრატში იყო 2,5 ნგ/მლ, GH შეიძლება დათრგუნულიყო 5 ნგ/მლ-ზე ქვემოთ მნიშვნელობებამდე პაციენტების 90%-ზე მეტში.

პოპულაციის PK ანალიზში, დაუყოვნებელი, სწრაფი განთავისუფლება დაფიქსირდა 290 GEP-NET პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ სომატულ ავტოგელს 120 მგ, Cmax მიაღწია 7,49 ± 7,58 ნგ/მლ ერთი ინექციიდან პირველი დღის განმავლობაში. წონასწორული კონცენტრაციები მიიღწევა სომატულინ ავტოგელი 120 მგ 5 ინექციით, შეყვანილი ყოველ 28 დღეში, და მიღება გაგრძელდა საბოლოო შეფასებამდე (პირველი ინექციიდან 96 კვირამდე). საშუალო Cmax მნიშვნელობები წონასწორულ მდგომარეობაში იყო 13,9 ± 7,44 ნგ/მლ და საშუალო შრატის დონე იყო 6,56 ± 1,99 ნგ/მლ. საშუალო ვირტუალური ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი არის 49,8 ± 28,0 დღე.

ჯანმრთელ მოხალისეებში სომატულინ ავტოგელი 60, 90 და 120 მგ ღრმა კანქვეშ შეყვანის შემდეგ, ლანრეოტიდის კონცენტრაციამ მიაღწია შრატში საშუალო მაქსიმალურ კონცენტრაციას 4.25, 8.39 და 6.79 ნგ/მლ. ეს Cmax მნიშვნელობები მიღწეული იქნა აპლიკაციების ბოლოს, შესრულებული 8, 12 და 7 (მედიანური მნიშვნელობები) საათზე, შესაბამისად, პირველ დღეს. ლანრეოტიდის პიკური შრატის დონეებიდან, კონცენტრაციები თანდათან მცირდება პირველი რიგის კინეტიკის შემდეგ, ელიმინაციის ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდით, შესაბამისად, 23.3, 27.4 და 30.1 დღეს. ლანრეოტიდის შრატში საშუალო დონე მიღებიდან 4 კვირის შემდეგ იყო 0.9, 1.11 და 1.69 ნგ/მლ, შესაბამისად. აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა არის 73.4%, 69.0 და 78.4%, შესაბამისად.

სომატულინ ავტოგელი 60, 90 და 120 მგ ღრმა კანქვეშ შეყვანის შემდეგ აკრომეგალიის მქონე პაციენტებში, ლანრეოტიდის კონცენტრაციამ მიაღწია შრატში საშუალო მაქსიმალურ კონცენტრაციას შესაბამისად 1.6, 3.5 და 3.1 ნგ/მლ. ეს Cmax მნიშვნელობები მიღწეული იქნა 6, 6 და 24 (მედიანური მნიშვნელობები) საათში შესრულებული აპლიკაციების ბოლოს, შესაბამისად, პირველი დღის განმავლობაში. ლანრეოტიდის კონცენტრაცია ნელა მცირდებოდა შრატის პიკური დონიდან პირველი რიგის კინეტიკის შესაბამისად. ლანრეოტიდის შრატში საშუალო დონე იყო 0.7, 1.0 და 1.4 ნგ/მლ, შესაბამისად, მიღებიდან 4 კვირის შემდეგ. ლანრეოტიდის შრატში სტაბილური დონე მიიღწევა (საშუალოდ) ყოველ 4 კვირაში 4 ინექციის შემდეგ. საშუალო Cmax მნიშვნელობები 60, 90 და 120 მგ-ისთვის იყო 3.8, 5.7 და 7.7 ნგ/მლ, როდესაც წონასწორული მდგომარეობა მიიღწევა განმეორებითი დოზირების შემდეგ ყოველ 4 კვირაში, შესაბამისად. Cmin-ის საშუალო მნიშვნელობები მიღებული იყო 1.8, 2.5 და 3.8 ნგ/მლ.

რყევების ინდექსი კი ზომიერად იცვლება და აღმოჩნდა 81-108%.

დისტრიბუცია

ლანრეოტიდის შინაგანი ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები ინტრავენური შეყვანის შემდეგ ჯანმრთელ მოხალისეებში, 16.1. მან აჩვენა შეზღუდული ექსტრავასკულარული განაწილება 1 ლიტრიანი განაწილების სტაბილური მოცულობით.

ბიოტრანსფორმაცია

Მონაცემები ხელმისაწვდომი არაა.

გამოყოფა

სომატულინ ავტოგელი 60, 90 და 120 მგ ღრმა კანქვეშ შეყვანის შემდეგ აკრომეგალიის მქონე პაციენტებში, ლანრეოტიდის კონცენტრაცია იზრდება, რათა მიაღწიოს შრატში საშუალო მაქსიმალურ კონცენტრაციას შესაბამისად 1.6, 3.5 და 3.1 ნგ/მლ. ეს Cmax მნიშვნელობები მიიღება 6, 6 და 24 საათის განმავლობაში მიღებიდან პირველ დღეს. ლანრეოტიდის პიკური შრატის დონეებიდან, კონცენტრაციები თანდათან მცირდება პირველი რიგის კინეტიკის მიხედვით და ლანრეოტიდის შრატის დონე მიღებიდან 4 კვირის შემდეგ არის 0.7, 1.0 და 1.4 ნგ/მლ, შესაბამისად.

ჯანმრთელ მოხალისეებში სომატულინ ავტოგელი 60, 90 და 120 მგ ღრმა კანქვეშა ინექციის შემდეგ, ლანრეოტიდის კონცენტრაცია შემცირდა შრატის პიკური დონიდან პირველი რიგის კინეტიკამდე. ტერმინალური ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდი იყო 23.3, 27.4 და 30.1 დღე, შესაბამისად.

ჯანმრთელ მოხალისეებში ინტრავენური შეყვანის შემდეგ მთლიანი კლირენსი არის 23,7 ლ/სთ, ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი 1,14 საათი და ორგანიზმში ყოფნის საშუალო დრო 0,68 საათი.

ელიმინაციის შეფასების კვლევებმა აჩვენა, რომ ლანრეოტიდის 5%-ზე ნაკლები გამოიყოფა შარდით, ხოლო 0,5%-ზე ნაკლები განავლით ნაწილობრივ გამოიყოფა ნაღველთან ერთად.

წრფივობა/არაწრფივობა

ხაზოვანი ფარმაკოკინეტიკური გამოთავისუფლების პროფილები დაფიქსირდა სომატულინ ავტოგელი 60, 90 და 120 მგ ღრმა კანქვეშ შეყვანის შემდეგ აკრომეგალიის მქონე პაციენტებში.

მახასიათებლები პაციენტებში

თირკმლის/ღვიძლის უკმარისობა

ნახევარგამოყოფის პერიოდის და AUC-ის (მრუდის ქვეშ ფართობის) ზრდა და ლანრეოტიდის მთლიანი შრატში კლირენსის დაახლოებით 2-ჯერ შემცირება აღინიშნებოდა თირკმელების მძიმე უკმარისობის მქონე სუბიექტებში. კლირენსის 30%-ით შემცირება დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ ღვიძლის საშუალო/მძიმე დაზიანება. განაწილების მოცულობა და ცხოვრების საშუალო დრო გაიზარდა პაციენტებში ღვიძლის უკმარისობის ნებისმიერ სტადიაზე.

165 GEP-NET პაციენტის (შესაბამისად, 106 და 59) თირკმელების მსუბუქი და ზომიერი უკმარისობის მქონე პოპულაციის PK ანალიზზე დაყრდნობით, რომლებიც მკურნალობდნენ სომატულინ ავტოგელით, ლანრეოტიდის კლირენსზე ზემოქმედება არ დაფიქსირებულა. არ ჩატარებულა კვლევები GEP NET-ის მქონე პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით და პაციენტებში GEP-NET, რომელთა ღვიძლის უკმარისობა შეფასებული იყო Child-Pugh-ის ქულების მიხედვით.

თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში საწყისი დოზის კორექცია საჭირო არ არის. შრატში ლანრეოტიდის კონცენტრაცია ამ პოპულაციაში მოსალოდნელია დოზის ფარგლებში, რომელიც შეიძლება უსაფრთხოდ გადაიტანოს ჯანმრთელ ადამიანებში.

გერიატრიული მოსახლეობა

ხანდაზმული პირები აჩვენებენ გაზრდილი საშუალო ყოფნის დროს და ნახევარგამოყოფის პერიოდს ჯანმრთელ ახალგაზრდა ადამიანებთან შედარებით. საწყისი დოზის შეცვლა არ არის საჭირო, რადგან შრატში ლანრეოტიდის კონცენტრაცია ამ პოპულაციაში მოსალოდნელია დოზის ფარგლებში, რომელიც შეიძლება უსაფრთხოდ გადაიტანოს ჯანმრთელ ადამიანებში.

65-დან 85 წლამდე ასაკის GEP-NET-ით 122 პაციენტის PK ანალიზზე დაყრდნობით, ასაკის ფაქტორის გავლენა ლანრეოტიდის კლირენსზე და განაწილების მოცულობაზე არ დაფიქსირებულა.

5.3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

არაკლინიკურ კვლევებში ეფექტები დაფიქსირდა მხოლოდ იმ ექსპოზიციებზე, რომლებიც საკმარისად მაღალი იყო ადამიანის მაქსიმალური ექსპოზიციისთვის, რომ მიუთითებდეს მცირე შესაბამისობაზე კლინიკურ გამოყენებასთან.

თაგვებსა და ვირთხებში კანცეროგენული ბიოანალიზის კვლევებში, არ დაფიქსირებულა სისტემური ნეოპლასტიკური ცვლილებები, როდესაც ცხოველებს აძლევდნენ დოზებს ადამიანის თერაპიულ დოზებზე მაღალი. დაფიქსირდა ინექციის ადგილზე კანქვეშა სიმსივნეების სიხშირის ზრდა ცხოველებში დოზის გაზრდის სიხშირით (დღიურად), ადამიანებში ყოველთვიურ დოზებთან შედარებით. თუმცა, ეს შეიძლება არ იყოს კლინიკურად მნიშვნელოვანი.

In vivo და in vitro სტანდარტულ ტესტებში ლანრეოტიდი არ აჩვენებდა გენოტოქსიურ პოტენციალს.

6. ფარმაცევტული თვისებები

6.1. დამხმარე ნივთიერებების

● საინექციო წყალი

● გლაციალური ძმარმჟავა (pH-ის რეგულირებისთვის)

6.2. შეუთავსებლობა

სომატულინ ავტოგელი არ არის შესაფერისი სხვა სამკურნალო საშუალებებთან შერევისთვის.

6.3. შენახვის ვადა

24 თვე

დამცავი ლამინირებული შეფუთვის გახსნის შემდეგ პროდუქტი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული.

6.4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

სინათლისგან დასაცავად ის ორიგინალურ შეფუთვაში უნდა ინახებოდეს +2°C-დან +8°C-მდე (მაცივარში).

მაცივრიდან ამოღების შემდეგ სპეციალურ შეფუთვაში დარჩენილი პროდუქტი შეიძლება ისევ მაცივარში შეიყვანოთ შემდგომი გამოყენებისთვის და შენახვის გასაგრძელებლად, იმ პირობით, რომ ის ინახება 40°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე სულ 24 საათის განმავლობაში (ტემპერატურული გადახრების რაოდენობა არ უნდა აღემატება 3-ჯერ).

შეინახეთ იგი თავის შეფუთვაში.

6.5. შეფუთვა და შიგთავსი

სომატულინ ავტოგელი არის მოთეთრო, გამჭვირვალე გელი, ლანრეოტიდის ზეგაჯერებული ხსნარი წინასწარ შევსებულ შპრიცში. სომატულინ ავტოგელი მიეწოდება წინასწარ შევსებულ შპრიცში (პოლიპროპილენი), რომელიც ჩასმულია უსაფრთხოების ავტომატურ სისტემაში დგუშის საცობით (ბრომობუტილის რეზინი) და ნემსით (უჟანგავი ფოლადი), რომელიც თავსდება პლასტმასის თავსახურით.

თითოეული წინასწარ შევსებული შპრიცი შეფუთულია მუყაოს კოლოფში ლამინირებული შეფუთვით, რომელიც მოთავსებულია პლასტმასის უჯრაზე.

ერთი ყუთი შეიცავს 0,5 მლ წინასწარ შევსებულ შპრიცს და ნემსს (1,2 მმ x 20 მმ).

6.6. სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

ქვემოთ მოცემული ინსტრუქციები აღწერს სომატულინ ავტოგელის ინექციის მეთოდს. გთხოვთ, ყურადღებით წაიკითხოთ ყველა ინსტრუქცია ინექციის დაწყებამდე.

ეს ინექცია არის ღრმა კანქვეშა (კანქვეშა) ინექცია, რომელიც მოითხოვს სპეციალურ ტექნიკას, რომელიც განსხვავდება ჩვეულებრივი კანქვეშა ინექციისგან.

სომატულინ ავტოგელი მიეწოდება წინასწარ შევსებული შპრიცის სახით უსაფრთხოების ავტომატური სისტემით. ნემსი ავტომატურად იკეცება პროდუქტის სრული გამოყენების შემდეგ, ნემსის დაზიანების თავიდან ასაცილებლად.

1. გამოიღეთ სომატულინ ავტოგელი მაცივრიდან გამოყენებამდე 30 წუთით ადრე. გაციების წამლის ინექციამ შეიძლება გამოიწვიოს ტკივილი. შეინახეთ ლამინირებული შეფუთვა დახურული ინექციის დაწყებამდე.

2. შეფუთვის გახსნამდე შეამოწმეთ, რომ პროდუქტს ვადა არ გაუვიდა და არ არის დაზიანებული. არ გამოიყენოთ წინასწარ შევსებული შპრიცი შემდეგ სიტუაციებში:

● თუ ჩამოვარდა ან დააზიანეთ წინასწარ შევსებული შპრიცი, ან თუ წინასწარ შევსებული შპრიცი ან შეფუთვა დაზიანებულია რაიმე ფორმით.

● თუ პროდუქტს ვადა გაუვიდა; ვარგისიანობის ვადა იბეჭდება გარე კოლოფზე და შეფუთვაზე.

თუ რომელიმე ეს გაფრთხილება არსებობს, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

3. დაიბანეთ ხელები საპნით.

4. გახსენით ლამინირებული შეფუთვა წყვეტილი ხაზის გასწვრივ და ამოიღეთ წინასწარ შევსებული შპრიცი. წინასწარ შევსებული შპრიცი არის ნახევრად მყარი ნივთიერება გელის მსგავსი გარეგნობით და ბლანტი თვისებებით, განსხვავებული ფერის თეთრიდან ღია ყვითლამდე. ზეგაჯერებული ხსნარი ასევე შეიძლება შეიცავდეს მიკრობუშტუკებს, რომლებიც შეიძლება გაქრეს ინექციის დროს. ეს განსხვავებები ნორმალურია და არ იმოქმედებს პროდუქტის ხარისხზე.

დამცავი ლამინირებული შეფუთვის გახსნის შემდეგ დაუყოვნებლივ გამოიყენეთ პრეპარატი.

5. აირჩიეთ ინექციის ადგილი:

5 ა. თუ ინექცია უნდა გააკეთოს ჯანდაცვის სპეციალისტმა ან პაციენტის გაწვრთნილმა ნათესავმა: ინექციისთვის გამოიყენეთ ბარძაყის უკანა (ზედა, გარეთა) კვადრატი ან ბარძაყის ზედა გარეთა ნაწილი.

5ბ. თუ თვითინექციებს აკეთებთ, გამოიყენეთ ბარძაყის ზედა გარე ნაწილი.

ინექცია ჯანდაცვის პერსონალის            თვითინექცია ან ინექცია

ან გაწვრთნილი პირის მიერ        ან                      ჯანდაცვის სპეციალისტის მიერ

 

● ყოველი ინექციისას შეცვალეთ ინექციის ადგილი მარჯვნივ ან მარცხნივ. მოერიდეთ ხალებს, ნაწიბუროვან ქსოვილს ან კანის უბნებს, რომლებიც გაწითლებული და დამუწუკებული.

6. გაასუფთავეთ ინექციის ადგილი

7. ინექციის წინ ამოიღეთ წინასწარ შევსებული შპრიცი მისი კოლოფიდან. გადააგდე კოლოფი.

 

 

8. ნემსის თავსახური უნდა მოხსნათ და გადააგდოთ.

9. კანის გასამკვრივებლად, გააბრტყელეთ ინექციის ადგილი ხელის ცერა და საჩვენებელი თითით, რომელსაც არ უჭირავს წინასწარ შევსებული შპრიცი. არ მოაქციოთ კანი თითებს შორის. ისრის მსგავსი ძლიერი მოძრაობით ჩადეთ ნემსი სწრაფად და მთლიანად კანთან სწორი კუთხით (90 გრადუსიანი კუთხით).

ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ნემსი მთლიანად ჩადოთ. ნემსის სრულად ჩასმის შემდეგ თქვენ საერთოდ ვერ დაინახავთ ნემსს.

ასპირაცია არ შეიძლება (არ ამოსწიოთ დგუში)

 

10. გაათავისუფლეთ ინექციის ადგილი, რომელიც ხელით გაასწოერთ. დააწექით დგუში მყარი წნევით გადაადგილების გარეშე. მედიკამენტების მიღება შეიძლება იყოს უფრო ინტენსიური და უფრო რთული, ვიდრე თქვენ ფიქრობთ. ჩვეულებრივ, 20 წამია საჭირო. შეიყვანეთ მთელი დოზა და დააწექით დგუში ბოლოჯერ, რათა დარწმუნდეთ, რომ აღარ შეგიძლიათ დააჭიროთ მას.

შენიშვნა: განაგრძეთ ზეწოლა დგუშზე ცერით, რათა თავიდან აიცილოთ უსაფრთხოების ავტომატური სისტემის გააქტიურება.

11. ნემსი ამოღებულ უნდა იქნეს ინექციის ადგილიდან დგუშზე წნევის მოხსნის გარეშე.

12. შემდეგ დგუშზე წნევა უნდა განთავისუფლდეს. ნემსი ავტომატურად იხრება ნემსის დამცავში, სადაც ის სამუდამოდ ჩაიკეტება.

13. სისხლდენის თავიდან ასაცილებლად, ინექციის ადგილი ნაზად უნდა დაიჭიროთ მშრალი ბამბით ან სტერილური მარლით. გამოყენების შემდეგ ინექციის ადგილი არ უნდა შეიზილოთ ან შეიზილოთ.

14. გამოყენებული შპრიცი სათანადოდ უნდა განადგურდეს. თქვენი ექიმი ან ექთანი აგიხსნით, როგორ გადააგდოთ ინექციისთვის გამოყენებული მასალა.

აპარატი არ უნდა გადააგდოთ საყოფაცხოვრებო ნაგავში.

თქვენი ექიმი გადაწყვეტს რამდენ ხანს გაგრძელდება თქვენი მკურნალობა სომატულინ ავტოგელით.

ეს არის მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის. ის უნდა იქნას გამოყენებული გახსნისთანავე. მნიშვნელოვანია, რომ ინექცია მოხდეს ზუსტად შეფუთვის ფურცელში მოცემული ინსტრუქციის მიხედვით.

არ გამოიყენოთ პროდუქტი, თუ ლამინირებული შეფუთვა გახსნილია ან დაზიანებულია.

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს „სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის დებულების“ და „შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის დებულების“ შესაბამისად. გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს ადგილობრივი რეგულაციების შესაბამისად.

7. ლიცენზიის მფლობელი

GEN PHARMACEUTICALS AND HEALTH PRODUCTS IND. VE TİC. Inc. Mustafa Kemal Mah., 2119. Sok, No:3, D:2-3,

06520, Cankaya/Ankara/Turkey

ტელ.: 0 312 219 62 19

ფაქსი: 0 312 219 60 10

ელ.ფოსტა: [email protected]

 

8. ლიცენზიის ნომერი

118/41

9. პირველი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

13.09.2005წ

10. SmPC-ის განახლების თარიღი

08.01.2020წ

 

 

 

 

 

თარგმანი სწორია: